Reviews‎ > ‎News‎ > ‎

Kidney Disease

රජරට වකුගඩු රෝගයට හේතු පිළිබඳ ප්‍රබල අනාවරණයක්‌

2011 -06 -22, 9:13
වෛද්‍ය චන්න සුදත් ජයසුමන

ඉතා ඈත අතීතයේ පෘතුගීසි පාලනයට පෙර වැව්වලට පණ පොවා ඇති මේ ශ්‍රී ලංකාද්වීපයේ අප මුතුන් මිත්තන් ගත කළ ජීවිතය ගැන සිතීමට පවා අද සිටින බොහෝ දෙනකු නො පෙළඹෙන බව, ඒ බව සිතීමට පවා නොහැකි බව රජරට වැව් තාවුලුවල තිබෙන වීදුරු කටු සහ හිස්‌ මත්පැන් බෝතල් සාක්‍ෂි දරයි. කලකට පෙර වැවක්‌ ළඟට ගිය විට මනසට දැනුණ සුවය අද නැති වෙමින් පවතින්නේ මන්ද? වැව ඉස්‌මත්තට ගිය විට දකින කෙත් යායවල් අප ගේ සිතට අවබෝධ කරවන්නේ කුමක්‌ ද? පුරාණ රජ දවස ගැන අභිමානවත් කතාන්දරයක්‌ ද? නැත හොත් අද රජරට හඬවන ගොවියන් ගේ සෝචනීය විලාපය ද?

මා අනුරාධපුරයට ගොස්‌ ඉතා සතුටින්, චිත්ත ප්‍රීතියෙන් එහි වෛද්‍ය ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ට උගැන්වීම ආරම්භ කළ මොහොත තවමත් මගේ සිහියට නැඟේ. වීරෝදාර අප මුතුන් මිත්තන් ගේ අභිමානය පෙන්වන වැව් අතර සිට දිනක්‌ හෝ වෛද්‍ය වෘත්තිය ගැන කියා දීමට මා පෙළඹුණේ ඉතා ම උතුම් කාර්යයකට අත ගැසීමට ලැබීම වාසනාවක්‌ යෑයි සිතමිනිග එහෙත් වැඩි කල් යැමට පෙර එම උතුම් කාර්යය කිරීමෙන් පමණක්‌ අප රට බේරාගැනීමට නොහැකි බව තේරුම් ගත්තෙමි. වකුගඩු රෝග මාරයා අද වන විට මුළු රජරට ම ගිලගෙන ඇත්තේ රක්‌තක්‍ෂි රාක්‍ෂයා මෙනි. බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාව ඒ හමුවේ කිසිදු පිළියමක්‌ නැතිව කඳුළු සලයිග එසේ නම් කුමන ක්‍රමයකින් හෝ මේ වකුගඩු රෝග මාරයා ගෙන් රජරටත් මුළු රටමත් මුදා ගත යුතු ය. ඒ සඳහා අප සියලු දෙනා එකමුතු විය යුතු ය.

අද වන විට රජරට ප්‍රදේශයේ දක්‌නට ලැබෙන්නේ සුවිශේෂී වකුගඩු රෝගයකි. සාමාන්‍ය ලෙස දීර්ඝ කාලීන වකුගඩු රෝගයකට හේතු සාධක ලෙස සැලකෙන්නේ දියවැඩියාව හෝ අධිරුධිර පීඩනයයි. එහෙත් රජරට වකුගඩු රෝගයට එවන් නිශ්චිත හේතුවක්‌ හඳුනා ගත නොහැකි ය. මේ නිසා ම 2008 වසරේ ශ්‍රී ලංකාවේ සෞඛ්‍ය අමාත්‍යංශය මගින් නිකුත් කරන ලද චක්‍රලේඛනයකින් රජරට වකුගඩු රෝගීන් හඳුනා ගැනීමට විශේෂ නිර්නායක හඳුන්වා දෙනු ලැබී ය. ඒ අනුව දියවැඩියාවට,අධික රුධිර පීඩනයට ප්‍රතිකාර නො ලැබූ හෝ නො ලබන වෙනත් මුත්‍රා මාර්ගයේ රෝගයක්‌ නොමැතිල සර්ප දෂ්ටනයට ලක්‌ නො වූ වකුගඩු රෝගීන් රජරට වකුගඩු රෝගීන් ලෙස හඳුනා ගැනේග එසේ හඳුනා ගත් රෝගීන් ඔවුන් ගේ ගුච්ඡික පෙරණ ශීඝ්‍රතාව (GFR) අනුව තවදුරටත් කාණ්‌ඩ 4කට වර්ග කෙරේ.

රජරට වකුගඩු රෝගය වසංගතයක්‌ ලෙස පැතිර යැම ඇරඹුණේ විසි වසරක පමණ කාලයක සිට ය. පදවිය, ශ්‍රී පුර, කැබිතිගොල්ලෑව, මැදවච්චිය, මහවිලච්චිය, තන්තිරිමලේ, මැදිරිගිරිය, හිඟුරක්‌ගොඩ, දෙහිඅත්තකණ්‌ඩිය, ගිරාඳුරුකෝට්‌ටේ සහ නිකවැව ප්‍රදේශවලින් ඉතා ඉහළ රෝගීන් සංඛ්‍යාවක්‌ හමු වේග :සිතියම 1*. ඉතා අලුත් සොයා බැලීම් අනුව කුරුණෑගල, නිකවැරටිය, ඉපලෝගම, කැකිරාව, දඹුල්ල, මහියංගනය වැනි ප්‍රදේශවලින් ද රෝගී තත්ත්වය ඉස්‌මතු වෙමින් ඇත. පදවියල මැදවච්චිය වැනි ප්‍රදේශවලින් ඉස්‌මතු වූ රෝගය රටේ වෙනත් ප්‍රදේශ කරා ද ඉතා ශීඝ්‍රයෙන් පැතිර යන බව පෙනී යයි. මේ වන විට විසි දහසකට ආසන්න රෝගීන් ප්‍රමාණයක්‌ හඳුනාගෙන ඇති අතර, හඳුනා නො ගත් රෝගීන් සංඛ්‍යාව මීට වඩා ඉතා ඉහළ අගයක්‌ විය හැකි ය.

අනුරාධපුර දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ වකුගඩු රෝගීන් සම්බන්ධයෙන් මීට පෙර කරන ලද සොයා බැලීමක දී හෙළි වී ඇත්තේ රෝගීන් ගෙන් 87%ක්‌ පානීය ජල ප්‍රභවය ලෙස භාවිත කරන්නේ ළිඳ හෝ නළ ළිඳ හෝ බවයි.

විවිධ පර්යේෂණ කණ්‌ඩායම් රෝගය හට ගැනීමට හේතුව ලෙස විවිධ අදහස්‌ පළ කළ ද ඒ එකකට හෝ රෝගයේ භූගෝලීය ව්‍යාප්තිය සහ රෝග ලක්‍ෂණ සංගත ලෙස පැහැදිලි කිරීමේ හැකියාවක්‌ නො වී ය. රෝගය බහුල ලෙස පැතිර ඇති ප්‍රදේශවල ජලයේ ඇති ඉහළ ෆ්ලෝරයිඩ අයන සාන්ද්‍රණය, බාල තත්ත්වයේ ඇලුමිනියම් සමග ප්‍රතික්‍රියා කර තැනෙන විෂ සංයෝග වකුගඩු නරක්‌ කරන බවට අදහස්‌ ඉදිරිපත් විය. එහෙත් ඉහළ ෆ්ලෝරයිඩ සාන්ද්‍රණයක්‌ ඇතිල බාල තත්ත්වයේ ඇලුමිනියම් භාවිත කරන රටේ බොහෝ ප්‍රදේශවල රෝගී තත්ත්වය නොමැති වීමත්, සමාන තත්ත්ව ඇති ලෝකයේ අනෙක්‌ රටවල රෝගය දක්‌නට නො ලැබීමත් නිසා එම අදහස ප්‍රතික්‌ෂේප විය. රසායනික පොහොරවල ඇති කැඩ්මියම් රෝගයට හේතු කාරකය විය හැකි බවට තවත් අදහසක්‌ ඉදිරිපත් විය. රසායනික පොහොර භාවිත කරන ප්‍රදේශවල එක හා සමානව රෝගය පැතිරී නැති වීම සහ දිගුකාලීන කැඩ්මියම් විෂ වීමක දී දක්‌නට ලැබෙන රෝග ලක්‍ෂණ රෝගීන් තුළ නොමැති වීම නිසා කැඩ්මියම් අදහස ද ප්‍රතික්‌ෂේප විය.

මේ අතර 2008 වසරේ දී මවිසින් අලුත් අදහසක්‌ ඉදිරිපත් කරනු ලැබී ය. එහි දී ප්‍රධාන වශයෙන් අවධානයට යොමු වූයේ රෝගයේ භූගෝලීය ව්‍යාප්තියයි. එවකට කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් නිජබිම ලෙස ඉල්ලා සිටි රටේ වත්මන් උතුරු සහ නැඟෙනහිර පළාත්වලට මායිම් ව පිහිටි සිංහල ගොවි ගම්මානවල රජරට වකුගඩු රෝගය වංසගතයක්‌ ලෙස පැතිර යන බව මා විසින් නිරීක්‍ෂණය කරන්නට යෙදිණි. ඒ අනුව කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් ගේ හෝ ඔවුන් ගේ අනුග්‍රාහකයන් ගේ හෝ මැදිහත් වීමකින් වතුරට එක්‌ කරන ලද විෂ ද්‍රව්‍යයක්‌ හෝ විෂ නිපදවන දිලීරයක්‌ හෝ සයනොබැක්‌ටීරියාවක්‌ හෝ නිසා මේ රෝගය හටගන්නේ දැයි සැකයක්‌ ඇති විය. 2008 වසරේ මැයි මස 7 වැනි දින ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය කොළඹල රුධිර බැංකු ශ්‍රවණාගාරයේ දී පැවැත්වූ රජරට වකුගඩු රෝගය සම්බන්ධ සම්මන්ත්‍රණයේ දී ද මේ අදහස මතු කළෙමි. කෙසේ වුවත් එම ප්‍රදේශවල ජලයෙන් එවැනි විෂ රසායනයක්‌ හෝ විෂ නිපදවන දිලීරයක්‌, සයනොබැක්‌ටීරියාවක්‌ අපට සොයාගත නොහැකි විය.

මෑතක දී මේ සයනොබැක්‌ටීරියා (නීල හරිත ඇල්ගේ* කතාව නැවතත් මතු විය. ඒ පේරාදෙණිය වෛද්‍ය පීඨයේ වෛද්‍ය ධම්මිකා මැණිකේ දිසානායක මහත්මිය වෙතිනි. ඒ මහත්මියට අනුව රජරට වකුගඩු රෝගයට හේතුව සයනොබැක්‌ටීරියාවක්‌ නිපදවන විෂ සංයෝගයකි.

මේ රෝගයට හේතු කාරකය කෙසේ වුව ද රෝගය සුව කිරීමට ප්‍රතිකාරයක්‌ සොයා ගැනීමේ අටියෙන් කැලණි විශ්වවිද්‍යාලයේ විද්‍යා පීඨයේ පීඨාධිපති මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා, එම පීඨයේ ම රසායන විද්‍යා අංශයේ අංශ ප්‍රධානී මහාචාර්ය ප්‍රියානි පරණගම, එම පීඨයේ ම උද්භිද විද්‍යා අංශයේ අංශ ප්‍රධාන මහාචාර්ය මාලා අමරසිංහ, ගණිත අංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය කිත්සිරි සේනානායක සහ වෛද්‍යවරුන් පිරිසක ගෙන් යුත් පර්යේෂණ කණ්‌ඩායමක්‌ සමග මම පර්යේෂණ කටයුතු ඇරඹීමි.

මෙහි දී රෝගීන් පරීක්‍ෂාවේ දී මා නිරීක්‍ෂණය කළ සුවිශේෂ ලක්‍ෂණයක්‌ වූයේ රෝගීන් ගේ අත් සහ යටි පතුල්වල තිබූ පැල්ලම් විශේෂයකිග (රූප බලන්න* සාමාන්‍යයෙන් මෙවැනි පැල්ලම් ආසනික්‌ විෂ වීමකට ලාක්‍ෂණික වේග තවදුරටත් රෝගීන් සම්බන්ධයෙන් කළ සොයා බැලීම්වල දී හෙළි වූයේ දීර්ඝකාලීන ආසනික්‌ විෂවීමකට අදාළ රෝග ලක්‍ෂණ සියල්ලක්‌ ම පාහේ මේ රෝගීන් ගෙන් දැකගත හැකි බවයි. (වගුව 01)


මේ රෝග ලක්‍ෂණ අනුව රෝගීන් ගේ ශරීරයට ආසනික්‌ එකතු වූයේ කෙසේ දැයි දැනගැනීමේ අටියෙන් වැව්වල, ළිංවල සහ නළ ළිංවල ජලය පරීක්‍ෂණයට භාජන කළෙමු. එහි දී අප හඳුනාගත්තේ එම ජලයේ ආසනික්‌ පමණක්‌ නො ව මර්කරි/රසදිය ද ඉතා ඉහළ මට්‌ටමකින් අඩංගු බවයි. බොහෝ රටවල පානීය ජලයේ තිබිය හැකි උපරිම ආසනික්‌ මට්‌ටම ලෙස දක්‌වා ඇත්තේ 10µg/L ය. මර්කරි සඳහා එම අගය 1µg/L වේ. එහෙත් අප පරීක්‍ෂණයට භාජන කළ බොහෝ ළිං සහ නළ ළිංවල ආසනික්‌ සහ මර්කරි මට්‌ටම එම අගයන්ට වඩා බෙහෙවින් වැඩි ය.

තව ද මේ ජල සාම්පල නිරීක්‍ෂණය කිරීමේ දී දැනට වකුගඩු රෝගය ඇති වීමට හේතුවක්‌ ලෙස වෛද්‍ය ධම්මිකා මැණිකේ දිසානායක මහත්මිය විසින් ප්‍රකාශිත සයනොබැක්‌ටීරියා අපට නිරීක්‍ෂණය කළ නොහැකි විය. විලච්චිය, පදවිය, ශ්‍රීපුර ප්‍රදේශවල වැව්, නළ ළිං, ළිංවලින් ලබාගත් ජල සාම්පල නැවත නැවතත් නිරීක්‍ෂණයට භාජන කළ ද විෂ සහිත සයනොබැක්‌ටීරීයා විශේෂ අපට හඳුනා ගැනීමට හැකි වූයේ නැත. එහෙත් Eudorina නම් ඇල්ගාව මේ ජලයේ නිරීක්‍ෂණය විය. මහාචාර්ය මාලා අමරසිංහ මහත්මියට අනුව  Eudorina ඇල්ගාව සහ Microsystis  නම් විෂ සංයෝග නිපදවන සයනොබැක්‌ටිරියාව රූපීයව බොහෝ දුරට සමාන ය. මේ නිසා යමකු Eudorina ඇල්ගාව Microsystis ලෙස වැරැදියට හඳුනාගත හැකි ය. කෙසේ වුවත් Eudorina යනු මිනිස්‌ සිරුරට විෂ සහිත ඇල්ගාවක්‌ නො වේ. එමගින් විෂ සහිත සංයෝග ද නො නිපදවයි. දෙවනුව අපට මෙසේ සයනොබැක්‌ටීරියා නිරීක්‍ෂණය නො වූ ජලය, පානීය ජලය ලෙස භාවිත කළ රෝගීන් විශාල පිරිසක්‌ හමු විය. එසේ නම් ඔවුන්ට රෝගය වැළඳුණේ කෙසේ ද යන්න ප්‍රශ්නයකි.

තවදුරටත් පර්යේෂණ කටයුතුවල නියෑළුණු අපට වතුර සාම්පලවල ඇති කිවුල සමග මේ ආසනික්‌ සහ මර්කරි යම් සබඳතාවක්‌ දක්‌වන බව නිරීක්‍ෂණය විය. දැනට අප පරීක්‍ෂාවට භාජන කළ ජල සාම්පලවල ආසනික්‌ සහ මර්කරි වැඩි වීම සමග කිවුලේ වැඩි වීමක්‌ ද හඳුනාගත හැකි විය. මෙය තවදුරටත් පර්යේෂණ මට්‌ටමේ පවතී. මෙහි අවබෝධය ඇති කරගැනීම සඳහා පස්‌ල ශාක සහ භූගත ජලය අතර සම්බන්ධතාව මේ දිනවල අධ්‍යයනය කරමින් සිටිමු.

ඉහත දැක්‌වූ කිවුල, ආසනික්‌, සහ මර්කරි අතර සබඳතාව තුළින් මගේ සැකයට පාත්‍ර වූයේ ආම්ලික මාධ්‍යයක දී කැල්සියම් ආසනේට්‌ සහ මැග්නීසියම් ආසනේට්‌ වැනි සංයෝග ගොඩනැඟී ඒවා වකුගඩුවලට හානි කරන්නේ ද යන වගයි. මීට පෙර පර්යේෂණාගාර තත්ත්ව යටතේ මීයන්ට කැල්සියම් ආසනේට්‌ සහ මැග්නීසියම් ආසනේට්‌ ලබා දීමෙන් එම සතුන් ගේ වකුගඩුවල රෝගී තත්ත්ව ඇති වූ බව නිරීක්‍ෂණය 
කර ඇත.

රෝගීන් ගේ රුධිරයේ, මුත්‍රාවල, හිසකෙස්‌වල සහ වෙනත් අවයවවල ඇති ආසනික්‌ සහ මර්කරි ප්‍රමාණය පිළිබඳ වත්, ළිං සහ නළ ළිංවලට ආසනික්‌ සහ මර්කරි එකතු වූ ආකාරය පිළිබඳ වත්, රෝගය ව්‍යාප්ත ව ඇති ප්‍රදේශවල වැව්, ළිංල නළ ළිං-භූගත ජලය, ශාක පද්ධතිය-භූගත ජලය, ශාක පද්ධතිය-වැව් අතර ඇති සබඳතාව ද අපි අධ්‍යයනය කරමින් සිටිමු.

පුරා විසි වසරක්‌ දහස්‌ සංඛ්‍යාත මිනිස්‌ ජීවිත බිලිගනිමින් උතුරු මැද සිට රටේ අනෙකුත් පළාත්වලට පැතිර යන වකුගඩු රෝග මාරයා පරාජය කිරීමේ අභියෝගය අප හමුවේ ඇත. දැනට මේ රෝගය කුරුණෑගල, දඹුල්ල වැනි ප්‍රදේශවලට ද පැතිර යමින් පවතී, පදවිය වැනි ප්‍රදේශවල සැම නිවසක ම පාහේ වකුගඩු රෝගියකු සිටින අතර, මේ රෝගයට ගොදුරු වී ඇත්තේ අපේ රටේ ගොවි ජනතාව ය. තවදුරටත් මෙය ව්‍යාප්ත වුව හොත් අනාගතයේ දී අප ආහාර ප්‍රශ්නයට ද මුහුණ දෙනු නොඅනුමාන ය.

මේ තාක්‌ කල් වකුගඩු රෝග මාරයා පරාජය කිරීමට ප්‍රධානතම බාධකයක්‌ වූයේ රෝග කාරකය කුමක්‌ දැයි හඳුනාගැනීමට නොහැකි වීමයි. තව ද මේ රෝගය මෙසේ ව්‍යාප්ත වුව හොත් මුළු රට ම රෝගීන් වීමේ අවදානමක්‌ ඇති නො වන්නේ ද?

අද උතුරුමැද සහ තදාසන්න ප්‍රදේශවල රටට බත සපයන ගොවීන් ගේ ජීවිත වකුගඩු රෝගය මගින් බිලිගනිමින් පවතී. උත්කෘෂ්ඨ වූ ශිෂ්ටාචාරයක හදබිම වූ අනුරාධපුරය විසාලා මහනුවරක්‌ වෙමින් පවතී. මේ ජාතික ව්‍යසනයෙන් රට මුදා ගෙන වහා රෝගීන් සුවපත් කිරීමට හැකි ප්‍රතිකාර ක්‍රමයක්‌ පිළිබඳව අපි අවධානය යොමු කළ යුතු වෙමු. ඉදිරි සති කීපයේ දී මේ ගැන තවත් තොරතුරු දැය හමුවේ තැබීමට අපට හැකි වනු ඇත.


වෛද්‍ය චන්න සුදත් ජයසුමන
කථිකාචාර්ය
වෛද්‍ය පීඨය, රජරට විශ්වවිද්‍යාලය, අනුරාධපුරය.



Chronic renal failure in the north-central province and arsenic: Science versus myth

June 22, 2011, 9:00 am 

By Prof. Oliver A.Ileperuma, University of Peradeniya

 
This arsenic hypothesis cannot explain why this disease is not found in other agricultural areas of the country where pesticide use is widespread. More importantly, this cannot explain why people in Anuradhapura town or Padaviya town are not affected by this disease. Do they eat only imported rice? This was similar to the cadmium theory when it was claimed that people in the town eat sea fish and not tilapia. It is inconceivable as a theorybecause it cannot explain simple scientific facts. According to the doctors at both the Kandy Nephrology unit and the Anuradhapura hospital, no clinical symptoms of arsenic poisoning have been observedin any of the patients numbering over 300, they have treatedat these two hospitals. Arsenic poisoning is common in Bangladesh where people show clinical symptoms such as skin lesions, skin pigmentation etc. There is no independent confirmation of this hypothesis and also no clear details of their analytical techniques are given. Reporting arsenic levels at the parts per billion range(ppb) requires extremely careful instrumentation, supervision of the experiments by a trained analytical chemist and eliminating interferences.This needs a sophisticated atomic absorption spectrophotometer with a hydride generation apparatus to detect such low levels of arsenic. It is not clear whether the Kelaniya University’s hydride generator was indeed used during this analysis. Prof. JanithaLiyanage who has experience with this instrument has refuted these claims in one of her articles to newspapers. Very recently, the Minister of Agriculture explained that out of the 60 samples of rice analysedat the Industrial technology Institute, none were found to contain arsenic. Similarly out of the 16 pesticide formulations analysed, except for two, none had detectable levels of arsenic. These two samples too had quite low levels of arsenic probably originating from the dolomite used in their formulations. Even if traces of arsenic are found, they are excreted by the body causing no harm and only prolonged exposure to relatively higher concentrations can cause arsenic poisoning.

Giving wide publicity that arsenic has invaded all our agricultural products can create unnecessary fear amongst people who consume our rice and vegetables. A more serious problem would be that now exporters of fresh produce from Sri Lanka will have to test each batch of produce to confirm that they are free from arsenic to satisfy their buyers abroad. This is costly and only a few laboratories are available to produce such reports. Therefore, this will create a multitude of problems for our export sector which is unwarranted. Also discontinued application of pesticides may seriously affect our agricultural productivity.


A hypothesis put forward by one research group has to be checked carefully by other research groups and accepted to be true to carry the hypothesis further into a theory. This is how modern science develops as opposed to mythology. Science develops by scientific arguments and not by forcing one’s ideas scaring others that this is an act of god. No one can be bullied into accepting a hypothesis but scientists should be invited to verify such claims. There were even fancier claims earlier regarding this disease that this is the result of bio-terrorism referring to the general observation that some of the border villages facing the LTTE terrorists at that time were affected.No self-respecting scientist would buy this argument and now some of the proponents of the bio-terrorism theory are championing the arsenic theory.


While I have my serious doubts about the arsenic theory due to reasons given above, it merits further independent confirmation. This does not necessarily mean that my vision is limited to the narrow confines of modern science, it also borders on common sense combined with the practical aspects of the life of people from Rajarataof which I had plenty of opportunities to observe. Unlike the arsenic theory proponents, I do not have the divine powers of god Natha or any other god. Any hypothesis put forward to explain the causes of this disease need to take into account the observed facts. Some even think what the gods tell them in a dream are sacrosanct and should not be questioned by others. This is a malaise affecting a lot of people in our country who have become slaves to rogues, soothsayers and others who claim to have supernatural powers. The infamous short lived episode of magic curing of diseases at Dolukanda is one such example. There are rogue healers who proclaim to have divine powers to even cure cancer misleading gullible people. Healing powers of such bogus practitioners is generally short lived once people get to know the hollowness of their divine powers. Thus, these theories without sound scientific background generally fade into oblivion.


The role of arsenic has to be tested by other laboratories and it is not just enough to analyse rice samples from the affected areas. Those scientists involved in proposing the arsenic theory should get together with the other scientists and commence a healthy discussion on the validity of their proposition. To claim that they have discoveredthe cause of the Rajarata disease without general acceptance can only result in similar fracas like that of the cadmium theory. They shouldtake the proactive step to get their results independently verified by reputed laboratories with ISO certification to carry out such analysis such as the ITI, Government Analyst’s department, other Universities and the Institute of Fundamental studies where appropriate instrumentation is available. Then only they can be confident of stating their results with confidence. Media also has a role to play by first verifying facts with other researchers who have worked on this problem for the past eight years so that giving a wrong message to the general public can be averted.



දූෂකකාරක රඳවා ගැනීමට සමත් ජල පෙරහණක්‌ 
හඳුන්වා දීම රජරට වකුගඩු ලෙඩේ වළක්‌වා ගැනීමට 
සුබවාදී විසඳුමක්‌ විය හැකියි

මහාචාර්ය ජනිතා ලියනගේ කැලණිය සරසවියේ රසායන විද්‍යා අංශයේ විශ්ලේෂණ රසායන විද්‍යාඥවරියක සේම ගම්පහ වික්‍රමාරච්චි ආයුර්වේද ආයතනයේ අධ්‍යක්‌ෂවරියද වෙයි. පර්යේෂණ රැසක්‌ සඳහා මූලිකත්වය ගෙන ඇති ඇයගේ විෂය පථයට ලෝහ දේහගත වීම සමග සත්ත්වයන් හා ගහකොලවල හැසිරීම අධ්‍යයනය කිරීම විශේෂයෙන්ම ඇතුළත්ය. පහත පළවන්නේ විදුසර හා බෙහෙවින් සමීප විද්වතකු වන ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ මහාචාර්ය හිරාන් අමරසේකර මහතාගේ ඇරයුමකට අනුව ඉකුත් දිනක මහාචාර්ය ජනිතා ලියනගේ මහත්මිය සමග විදුසර කළ සාකච්ඡාවකි.

මෙරට ජනතාව ආසනික්‌ විෂට ගොදුරු වීමේ අවදානම සම්බන්ධයෙන් විශේෂ කතාබහක්‌ ඇති වී තිබෙනවා. ඔබ මේ සම්බන්ධයෙන් විශේෂයෙන් ම රජරට වකුගඩු රෝගයට වගකිව යුතු සාධක සම්බන්ධයෙන් වෙනත් අධ්‍යයන අත්දැකීම් ඇති අයකු වන අතර ම වෙනත් මතයක්‌ දරන බව අපට දැනගන්නට ලැබුණා. මේ සම්බන්ධයෙන් ඔබ දක්‌වන්නේ කෙබඳු අදහසක්‌ ද?

මා දැනට වසර 5ක පමණ කාලයක සිට රජරට ප්‍රදේශයේ ජලයේ ගුණාත්මකභාවය, ජනතාව ගන්නා ආහාර පාන සහ පරිසර සාධක සම්බන්ධ අධ්‍යයනවල නිරත වී සහ ඒවාට සම්බන්ධ වී සිටිනවා.

රජරටින් පටන්ගත් අධ්‍යයන කටයුතු පසුව ගිරාඳුරුකෝට්‌ටේ, මහියංගනය, දෙහිඅත්තකණ්‌ඩිය, අම්පාර වැනි පැතිවලටත් ව්‍යාප්ත කළා. 

මේ බොහෝ ප්‍රදේශ වකුගඩු රෝගයෙන් පීඩා විඳින ජනතාව වෙසෙන ප්‍රදේශ. මේ බොහෝ ප්‍රදේශවල දිගු කලක සිට වකුගඩු රෝගීන්ට ප්‍රතිකාර කරමින් සිටි විශේෂඥ වෛද්‍ය තිලක්‌ අබේසේකර මහතා ප්‍රමුඛ වෛද්‍යවරුන්ට මේ රෝගයට බලපාන නිශ්චිත සාධක හඳුනාගැනීමේ දැඩි අවශ්‍යතාවක්‌ මතු ව තිබුණා. ඒ අනුවයි මටත් මේ අධ්‍යයන කටයුතුවලට දායක වීමේ අවස්‌ථාව උදා වුණේ. 

වකුගඩු රෝaග සඳහා වෙනත් රෝග (දියවැඩියාව, අධික රුධිර පීඩනය) වැනි සාධකත් හේතු විය හැකි නමුත් මේ ප්‍රදේශවල රෝගය පැතිර යන ආකාරය අනුව මෙයට පාරිසරික සාධක විශේෂයෙන් ම බලපා ඇතැයි යන සැකය අපට මතු වුණා. 

ටික කලකින් වෙනත් විවිධ කණ්‌ඩායම් ද මේ රෝගයට හේතු සෙවීමට එක්‌ වූ අතර ඔවුන් ද යම් යම් අනුමාන ඔස්‌සේ අධ්‍යයන කටයුතුවල නිරත වුණා. වසර දෙකක්‌ පමණ ගත වෙද්දී වසංගතවේද අංශය ද මේ සඳහා මැදිහත් වී ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ද දැනුවත් කර මෙකී කණ්‌ඩායම් සියල්ල කණ්‌ඩායම් 9ක්‌ ආකාරයට වඩාත් විධිමත්ව ඒකරාශි කළා. වෛද්‍යමය තොරතුරු සෙවීම වෙන ම පිරිසක්‌ විසින්, රෝගීන් වැඩිපුර ම හමු වන ප්‍රදේශ සොයා බැලීම තවත් පිරිසක්‌ විසින් ආදී වශයෙන් පරීක්‌ෂණ කටයුතු කණ්‌ඩායම් අතර බෙදාගැනුණා.

මෙයින් එක්‌ කණ්‌ඩායමක ප්‍රධානියා ලෙස කටයුතු කරන අතර මේ කණ්‌ඩායම්වලට අදාළ රසායනික විශ්ලේෂණ දේශීයව සිදු කෙරෙන්නේ මා විසිනුයි. මා දැනට කණ්‌ඩායම් 3කට සෘජුව ම සම්බන්ධයි. 

මේ කණ්‌ඩායම් හරහා ලබාගත් දත්ත අනුසාරයෙන් රෝගයට තුඩු දිය හැකි යෑයි සැක කෙරෙන පස, ආහාර, ජලය වගේ සාධක 15ක්‌ පමණ විශ්ලේෂණයට බඳුන් කළා. රෝගීන් වැඩි මෙන්ම අඩු ප්‍රදේශවලිනුත් මේ සාම්පල ලබා ගෙන පරීක්‌ෂා කළා.

මේ අතර මා වෙන ම අධ්‍යයනයක්‌ මගින් ජලය විශේෂයෙන් විශ්ලේෂණය කර බැලුවා. අම්පාර, කොළඹ වැනි ප්‍රදේශවලිනුත් ජලය ලබා ගත්තා. අම්පාර ප්‍රදේශයේ ජලයේ ෆ්ලෝරයිඩ් වැඩියි. කඨිනත්වයක්‌ (කිවුල) තිබෙනවා. ඒත් වකුගඩු රෝගීන් අඩුයි. කොළඹ ජලය සාමාන්‍යයි. රෝගීනුත් අඩුයි. මේ විදියට පුළුල් පරාසයක්‌ නියෝජනය වන විදියටයි සාම්පල තෝරාගත්තේ. 

ඉතින්, මේ විශ්ලේෂණ මගින්, වැඩියෙන් ම බලපාන සාධකය ලෙස ඔබට යමක්‌ හඳුනගන්න ලැබුණ ද?

මෙහෙමයි. ජලයේ, රෝගයට හේතු වන ප්‍රමුඛ සාධකයක්‌ කියල දෙයක්‌ හඳුනගත්තෙ නැහැ. නමුත් පොදුවේ ජලයේ ගුණාත්මකභාවය ඔය රෝගය වැඩියෙන් තියෙන පැතිවල අනෙක්‌ පැතිවලට වැඩිය අඩු බව කියන්න පුළුවන්.

ගුණාත්මකභාවය අඩුයි කිව්වේ...?

ඒ ජලයේ සමහර ලෝහ වර්ග වැඩියෙන් තියෙනවා අනෙක්‌ ප්‍රදේශවලට සාපේක්‌ෂව. හැබැයි ඉතා අධික ප්‍රමාණවලිනුත් නැහැ. ඒ කිව්වේ ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය විසින් නිර්දේශ කරනු ලැබ තිබෙන උපරිම අගය ඉක්‌මවා ගියත් ඒ ඉතා ම සුළු වශයෙන්. හැබැයි එය අනෙක්‌ ප්‍රදේශවල අන්තර්ගතයට වඩා වැඩි අගයක්‌ බව ඇත්තයි. ඉතින් මට හිතෙන්නේ මේවා ජලයට එකතු වීම සම්පූර්ණයෙන් ම වළක්‌වන්න බැරි වුණත් අඩු තරමින් මෙවැනි අපවිත්‍රකාරක ලෝහ වර්ග ජලයෙන් පෙරා හැරිය හැකි ක්‍රමවේදයක්‌ ජනතාවට හඳුන්වා දීම මේ ප්‍රශ්නයට එක්‌ විසඳුමක්‌ විය හැකි බවයි. ජලයෙන් තමයි මේ දූෂක ව්‍යාප්ත වෙන්නේ කියන එක සඳහා සාධක පවතිනවා. 

එතකොට අනෙක්‌ සාධක සියල්ල ම බැහැර කරන්න පුළුවන් ද?

නැහැ. අනෙක්‌ සාධකවලටත් සමහර විට ජලයේ බලපෑම පැහැදිලිව තිබෙන නිසා ඒවා සියල්ල බැහැර කරන්න බැහැ. ඒ කියන්නෙ ඒ සමහර සාධකත් ජලය මගින් දූෂණය වෙන්න පුළුවන් ඒවා. කෑමට ජලයෙන් දූෂක එකතු වෙන්න පුළුවන්. ජලය වාහකයක්‌ ලෙස ආහාරයට ජලයෙන් දූෂක එක්‌ වෙන්න පුළුවන්. කුඹුරක්‌ ගත්තොත් එතනත් ජලය තියෙනවා නේ. එළවළු වවන තැන්වලත් ජලය තියෙනවා. පැළෑටිවලට, පසට වුණත් ජලයෙන් තමයි දූෂක එක්‌ වන්නට ඉඩ තිබෙන්නේ. 

ජලයට කොහෙන් ද මේවා එකතු වෙන්නේ කියන කාරණයත් සොයා බලන්නට ඇති?

ඇත්තට ම අප එය තවමත් පැහැදිලිව හඳුනාගෙන නැහැ. පසේ තිබිල දිය වෙලා එන්න පුළුවන්. ඒ වගේ ම බාහිර සාධවලිනුත් එන්න පුළුවන්. 

එක්‌ දූෂකයක්‌ වැඩිපුර තියෙනව කියල හඳුනගෙනත් නැහැ. අනික මෙවැනි දූෂකයක්‌ කැපී පෙනෙන විදියට වැඩියෙන් තිබුණොත් තව රෝග ලක්‌ෂණ පහළ වෙන්න ඕන නේ..

ඒ කිව්වේ...?

අපි හිතමු එක්‌ ලෝහයක්‌ වැඩිපුර තියෙනව කියල. එතකොට එම ලෝහයට අදාළ වෙනත් රෝග ලක්‌ෂණත් පහළ විය යුතුයි. වකුගඩු රෝගීන් පරීක්‌ෂා කරන ඒ පිළිබඳ විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන් ගෙන් එවැනි රෝග ලක්‌ෂණ ඇත් ද යන්න ගැන විමසා ඕන ම කෙනකුට මේ ගැන සැක හැර ගන්න පුළුවන්.

එතකොට ඔබේ අධ්‍යයන කටයුතු තවමත් කෙරීගෙන යනව ද?

ඔව්. ඒත් පෞද්ගලික අදහසක්‌ විදියට මම හිතනවා ආරම්භක මට්‌ටමේ පිළියමක්‌ අත්හදා බලන්න, අවුරුදු 5ක්‌ විතර විශ්ලේෂණ මගින් අපි හොයාගෙන තිබෙන කරුණු හොඳට ම ප්‍රමාණවත් කියලා. මිනිස්‌සු වැඩිපුර ම පරිභෝජනය කරන්නේ ජලය නිසා මම හිතන්නේ මෙතෙක්‌ ලද ප්‍රතිඵල අනුසාරයෙන් මූලික විසඳුමක්‌ විදියට ප්‍රබල ජල පෙරහණක්‌ ජනතාවට හඳුන්වා දීම අපට අත්හදා බලන්නට පුළුවන්. 

මේ තොරතුරු නිල වශයෙන් ප්‍රසිද්ධ කරන්න කොපමණ කලක්‌ ගත වෙයි ද?

අපි ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය හා එකඟ වී සිටිනවා ඔවුන් ගේ අදහස්‌ නො විමසා මේ සම්බන්ධයෙන් නිල වශයෙන් ප්‍රසිද්ධ කිරීමක්‌ සිදු නො කරන බවට. ඔවුන් විටින් විට නියෝජිතයන් මෙහි එවලා අපේ වැඩකටයුතුවල ප්‍රගතිය සමාලෝචනයට ලක්‌ කරනවා. ඒ ඇසුරින් විද්‍යාත්මක ප්‍රජාව අතර පමණක්‌ සංසරණය කිරීම සඳහා පූර්ව ප්‍රකාශනත් ඔවුන් එළි දක්‌වනවා.

ඒ හැරෙන්නට මේ රෝගය පැතිරෙන ප්‍රදේශවල ජනතාවට අපි මෙතෙක්‌ කළ සොයාගැනීම් ගැන දැනුවත් කරන්නට ද අප ඉක්‌මන් වන්නේ නැහැ. ප්‍රායෝගික විසඳුමකුත් සමග ඔවුන් වෙත යනවා විනා අප ගේ ප්‍රතිඵල පමණක්‌ දැනුවත් කර ඔවුන් තුළ භීතියක්‌ නිර්මාණය කිරීම අප අතින් සිදු නො විය යුතු දෙයක්‌. 

එතකොට ඒ පෙරහණ මේ සියලු දූෂකකාරක පෙරීමට සමත් එකක්‌ වෙන්න ඕන නේ ද?

ඔව්. ඒ සඳහා අදාළ විශේෂඥ දැනුම ඇති පිරිස්‌ සමග අදහස්‌ හුවමාරු කරගනිමින් සිටිනවා.


අනතුරුදායකයි බත් පතේ ආසනික්‌ (Vidusara)

රජරට පැතිරෙන වකුගඩු රෝගය මාතලේටත්!          

YouTube Video

 කථිකාචාර්ය වෛද්‍ය චන්න සුදත් ජයසුමන

රජරට විශ්වවිද්‍යාලය 

රජරට වකුගඩු රෝගයට හේතුව කැල්සියම් ආසනේට්‌ විෂ වීම බව මීට සති කිහිපයකට පෙර විදුසර ඔස්‌සේ රටට හෙළි කෙරිණි. භූගත ජලයේ අධික කිවුල ඇති ප්‍රදේශවල කිවුලේ ඇති කැල්සියම් ලවණ ආසනික්‌ සමග එක්‌ ව තනන "කැල්සියම් ආසනේට්‌" වකුගඩුවලට ඉතා විෂ සංයෝගයකි. එය දීර්ඝ කාලයක්‌ පුරා ශරීරගත වීම රජරට ප්‍රදේශයේ ඇති ව තිබෙන නිධන්ගත වකුගඩු අකර්මණ්‍ය වීම පිටුපස සිටි "අභිරහස්‌ ඝාතකයා" බව අප ද ඇතුළත් කැලණිය සහ රජරට විශ්වවිද්‍යාලවල විද්වතුන් පිරිසක්‌ විසින් හඳුනා ගැනිණි. මේ බව ප්‍රකාශ කළ බොහෝ අවස්‌ථාවල දී පැන නැඟුණු ප්‍රශ්නයක්‌ නම් භූගත ජලයට ආසනික්‌ එකතු වූයේ කෙසේ ද යන්නයි. එහෙත් අපි ඒ අවස්‌ථාවන්හි දී සෘජු පිළිතුරක්‌ නො දී අප ගේ ඉතිරි පර්යේෂණ සඳහා කාලය ලබා ගතිමු. පසුගිය මාස කිහිපයක කාලය පුරා කළ දුෂ්කර වූත් වෙහෙසකර වූත් පර්යේෂණ මාලාවකින් පසු ආසනික්‌ අපේ පොළොවට, වතුරට එක්‌ වන ප්‍රභවය කිසිදු සැකයකින් තොර ව හඳුනා ගැනීමට අපට හැකි විය. 

ඇතැම් විට මිනිස්‌ ක්‍රියාකාරීත්වයකින් තොර ව ද භූගත ජලයේ ආසනික්‌ පැවතිය හැකි ය. ඒ ස්‌වාභාවික පාෂාණ ස්‌ථරවල සංයුතියේ ආසනික්‌ අඩංගු වීම නිසා ය. දීර්ඝ කාලයක්‌ පුරා පාෂාණ ජීර්ණය වීමෙන් ආසනික්‌ භූගත ජලයට එක්‌ විය හැකි නමුත් සැම ස්‌ථානයක ම ඇති පාෂාණවලින් ඒ ආකාරයට ආසනික්‌ භූගත ජලයට එක්‌ නො වේ. ඒ සඳහා විශේෂ වර්ගයේ පාෂාණ සංයුතියක්‌ තිබිය යුතු ය. ශ්‍රී ලංකාවේ පාෂාණ ස්‌ථර ආසනික්‌ භූගත ජලයට එක්‌ කරන වර්ගයේ ඒවා නො වේ. ඇමෙරිකා එක්‌සත් ජනපදය, චිලී, බොලිවියාව, චීනය, බටහිර ඉන්දියාව සහ ඇතැම් අග්නිදිග ආසියාතික රටවල සමහර ප්‍රදේශවල භූගත ජලයට ස්‌වාභාවිකව ආසනික්‌ මිශ්‍ර වී ඇති බව හඳුනාගෙන ඇත. 

අප ගේ පර්යේෂණවලින් අනාවරණය වූ වැදගත් කරුණක්‌ නම් රජරට ප්‍රදේශයේ වී ගොවිතැන් කරන කුඹුරු වතුරේ අධික ආසනික්‌ ප්‍රමාණයක්‌ අඩංගු බවයි. ස්‌වාභාවික ක්‍රමයකින් පොළොවට ආසනික්‌ එක්‌ වූ විට කුඹුරු ජලය වැනි මතුපිට ජලයේ ඒවා තිබිය හැකි නො වේ. මේ අනුව අප ගේ සැකය යොමු වූයේ ඉතා සරුවට රජරට පොළොවට එක්‌ කෙරෙන කෘෂි රසායන වෙත ය. අප ගේ සැකය සනාථ කරමින් අප ලබාගත් බොහෝ කෘමි නාශක, වල් නාශක, දිලීර නාශක සාම්පලවල ඉතා ඉහළ අගයකින් ආසනික්‌ අඩංගු විය. 

ආසනික්‌ කෘෂි රසායනවල අඩංගු විය හැකි ද? 
ආසනික්‌ යනු උග්‍ර විෂකි. ආසනික්‌ අඩංගු කෘමි නාශක සහ වෙනත් පළිබෝධ නාශක ලොවට හඳුන්වා දුන්නේ අදින් වසර සියයකට පමණ පෙර ය. එහෙත් වැඩි කල් යැමට මත්තෙන් කෘමීන්ට පමණක්‌ නො ව මිනිසුන්ට ද අහිතකර නිසා ආසනික්‌ අඩංගු කෘෂි රසායන භාවිතය ලොව බොහෝ රටවල තහනම් කෙරිණි. ඒ වෙනුවට පසුව කෘමිනාශක ලෙස කාබනික සංයෝග හඳුන්වා දෙනු ලැබිණි. 1939 වසරේ දී පෝල් මුලර් විසින් DDT හඳුන්වා දෙනු ලැබීමත් සමග ආසනික්‌ අඩංගු කෘමි නාශක භාවිතය අවම විය. ශ්‍රී ලංකාවේ නීතිය අනුව ද ආසනික්‌ හෝ ආසනික්‌ සංයෝග සහිත පළිබෝධ නාශක මෙරටට ගෙන්වීම ද, බෙදාහැරීම සහ අලෙවි කිරීම ද සපුරා තහනම් ය. 2001 ජුනි මස 29 සිකුරාදා නිකුත් කරන ලද අංක 1190/24 දරන අති විශේෂ ගැසට්‌ පත්‍රය මගින් එම නියෝගය පනවා ඇත. 

රටේ නීතියට අනුව, අඩංගු විය නොහැකි නමුත් අනුරාධපුර ප්‍රදේශයේ පසුගිය මහ කන්නයට සුලබ ලෙස භාවිත වුණු කෘෂි රසායනවල අඩංගු වූ ආසනික්‌ ප්‍රමාණයන් මේ අයුරින් විය.

             

(පුවත්පතෙහි පළ කළ හැකි යම් යම් සීමාවන් සැලකිල්ලට ගෙන අදාළ කෘෂි රසායන වෙළෙඳ නාමවලින් හඳුන්වා නැති බව සලකන්න) 

ගොයම් ගසට, වී ඇටයට, බත් පතට ආසනික්‌?
කෘෂි රසායනවල ආසනික්‌ ඉතා ඉහළ අගයකින් හඳුනාගැනීමත් සමග අප පර්යේෂණ කණ්‌ඩායමේ ඊළඟ අවධානය යොමු වූයේ සහල්වල ආසනික්‌ පවතී ද යන කරුණ වෙත ය. ඊට හේතු වූයේ චීනයේ සහ බංග්ලාදේශයේ ආසනික්‌ මගින් අපවිත්‍ර වූ ජලය ඇති ප්‍රදේශවල වගා කළ වී ඇටවලින් ඉහළ ආසනික්‌ ප්‍රමාණයක්‌ හඳුනාගෙන තිබීම ය. 2007 වසරේ දී කරන ලද පර්යේෂණයකින් හෙළි වී ඇති පරිදි ජලයේ ඇති ආසනික්‌ උරා ගැනීමේ සහ ඒවා පැළෑටිය තුළ තැන්පත් කිරීමේ ඉහළ ම හැකියාවක්‌ ඇත්තේ ගොයම් පැළෑටියට ය. අනෙකුත් ධාන්‍ය වර්ග සමග සන්සන්දනය කරන විට සහල් ඇටය තුළ දස ගුණයක්‌ ඉහළ සාන්ද්‍රණයකින් ආසනික්‌ තැන්පත් වේ. 

පානීය ජලයේ ආසනික්‌ පැවතිය යුතු ඉහළ ම අගය 10µg/L ලෙස ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය හඳුන්වා දී ඇති නමුත් සහල් හෝ වෙනත් ධාන්‍ය සඳහා එවන් අගයක්‌ මේ වන තෙක්‌ හඳුන්වා දී නැත. කෙසේ වෙතත් චීනය පමණක්‌ හානියකින් තොර ව මිනිස්‌ පරිභෝජනය සඳහා නම් සහල්වල පැවතිය යුතු උපරිම ආසනික්‌ ප්‍රමාණය 150µg/kg ලෙස නීති පනවා ඇත.

 

 

 

 

මේ සිතියමේ දක්‌වා ඇත්තේ ශ්‍රී කලංකාවේ වකුගඩු රෝගීන් වැඩියෙන්ම හමුවන ප්‍රදේශයන්ය. මෙරට සහල් නිෂ්පාදනයේ හදවත ද රජරට මෙකී ප්‍රදේශම වන බව අපට නොසලකා හැරිය නොහැකිය.


 අප ගේ පර්යේෂණයෙන් හෙළි වූ පරිදි රජරට ප්‍රදේශයෙන් ලබාගත් සහල්වල අඩංගු වූ ආසනික්‌ ප්‍රමාණ මෙසේ ය.

මහවිලච්චිය 258 µg/kg
පදවිය 326 µg/kg
ශ්‍රීපුර 550 µg/kg

2010 වසරේ දී පේරාදෙණි සරසවියේ මහාචාර්ය රෝහණ චන්ද්‍රජිත් ඇතුළු කණ්‌ඩායම විසින් සිදු කරන ලද පර්යේෂණයක ප්‍රතිඵල අනුව ගිරාඳුරුකෝට්‌ටේ සහ නිකවැව ප්‍රදේශවලින් ලබාගත් සහල් සාම්පලවලින් ද  90-260 µµg/kg අතර ප්‍රමාණයකින් ආසනික්‌ හමු වී ඇත. 

සහල්වල ආසනික්‌ පැවතීමේ අවදානම 
අද මේ රටේ කුඹුරු ගොවිතැන් කරන අය ගෙන් අති බහුතරයක්‌ නූතන කෘෂිරසායන භාවිත කරති. කෘමි නාශක වල් නාශක, සහ දිලීර නාශකවලින් තොර ව වී ගොවිතැන් කරන කුඹුරු අක්‌කර ප්‍රමාණය දෙ තුන් සියයකට වඩා වැඩි විය නොහැකි ය. එතරම් ගොවිජනතාව මේ කෘෂි රසායනවලට ඇබ්බැහි වී ඇත. අවාසනාවකට සහල් ඇටය තුළට ආසනික්‌ පැමිණි පසු එය ලෙහෙසියෙන් ඉවත් කළ නොහැකි ය. පිසීමෙන්, තැම්බීමෙන් හෝ වෙනත් සාමාන්‍ය ක්‍රමයකින් සහල්වල ඇති ආසනික්‌ ඉවත් නො වේ. කෙසේ වෙතත් සහල්වල අඩංගු වන ප්‍රමාණයෙන් ආසනික්‌ සිරුරට ඇතුළු වීමෙන් දිනකින් දෙකකින්, සතියකින් හෝ මාසයකින් සෞඛ්‍ය ප්‍රශ්න පැන නො නඟී. එහෙත් වසර කිහිපයක්‌ දිනපතා මේ අයුරින් සුළු ප්‍රමාණවලින් ආසනික්‌ ඇතුළු වීමෙන් බරපතළ රෝගී තත්ත්ව ඇති විය හැකි ය. ලෝකයේ විවිධ රටවල පර්යේෂකයන් පෙන්වා දී ඇති පරිදි දිගුකාලීන ආසනික්‌ විෂ වීම නිසා, 

* දියවැඩියාව (අග්න්‍යාශයික ඉන්සියුලින් නිෂ්පාදනයට ආසනික්‌ බාධා ඇති කරවයි)
* හෘදයාබාධ 
* ආඝාතය - මොළයට රුධිරය සපයන රුධිර වාහිනීවල අවහිර වීම් නිසා ඇති වන තත්ත්වයකි. 
රුධිරය කැටි ගැසීම වළකන හෙපරින්a නම් රසායන ද්‍රව්‍ය නිපදවීමට සහ එහි ක්‍රියාකාරීත්වයට ආසනික්‌ බාධා පමුණුවයි. 
* ආමාශයේ ආබාධ 
* පිළිකා 
* වකුගඩු රෝග 


සුලබ ලෙස ඇති වේ. පසුගිය වසර දහයක පහළොවක කාලය තුළ අපේ රටේ දියවැඩියාව, හෘදයාබාධ, පිළිකා ඉතා ශීඝ්‍රයෙන් ඉහළ යමින් පවතී. රජයේ රෝහලක දියවැඩියාව හෝ හෘදරෝග සායනයක්‌ දෙස බැලූ විට පෙනී යන කරුණක්‌ නම් නව යොවුන් තරුණ තරුණියන් පවා ඒවාට සහභාගී වන බවයි. අවුරුදු 20-30 පසු වන තරුණ තරුණියන්ට පවා දියවැඩියාව, හෘදරෝග, පිළිකා රෝග ඇති කළේ ආසනික්‌ විය නොහැකි ද?

මේ ජාතික ව්‍යසනයෙන් මිදෙන ක්‍රමය කුමක්‌ ද?
අප සියවස්‌ ගණනාවක්‌ පුරා බත් කෑ ජාතියකි. මේ රට කලක්‌ පෙරදිග ලෝකයේ ධන්‍යාගාරය ලෙස හඳුන්වනු ලැබී ය. කෘමි නාශක, වල් නාශකවලින් තොරව වී ගොවිතැන් කිරීමේ අනභිභවනීය වූ දැනුමක්‌ අප සතු විය. මහ අස්‌වනු ලබා දිය හැකි පෝෂණීය ගුණයෙන් අනූන කළු හීනටි, රත්දැල්, සුවඳැල්, ආදී වූ වී වර්ග අප සතු විය. හරිත විප්ලවය නාමයෙන් පැමිණි රකුසෙක්‌ ඒ සියල්ල ගිල ගත්තේ ය. කළු හීනටි, සුවඳැල් වෙනුවට දෙමුහුම් වී ප්‍රභේද පිටරැටියන් විසින් හඳුන්වා දෙනු ලැබිණි. නව දෙමුහුම් වී වර්ග සමග නා නා ප්‍රකාරයේ ලෙඩ රෝග ද වී ගොවිතැනට ආනයනය කෙරිණි. කෘමි නාශක, වල් නාශක නැති ව අලුත් වී වර්ග වගා කළ නොහැකි විය. අවසානයේ බුසල් කිහිපයක වැඩි අස්‌වැන්නට අනාදිමත් කාලයක සිට දැහැමින් සෙමින් වී ගොවිතැන් කළ ගොවියා රවටනු ලැබී ය. කෘමි නාශක සමග ගොවියා ගේ දැහැමිකම් තුරන් විය. එක්‌ කන්නයකට කෘමි සතුන්, ගැඩවිලුන්, පණුවන් බිලියන ගණන් මරා දැමිය හැකි මහා පව්කාරයකු බවට ගොවි මහතුන් පත් කරනු ලැබී ය. කෘමි සතුන් මරා දැමීමට ඉසිනු ලබන කෘමි නාශකවල අඩංගු වූ ආසනික්‌ කිවුල් ජලය හා ආහාර ඔස්‌සේ එම ගොවිමහතුන් ගේ සිරුරට ද ඇතුළු වී වකුගඩු නරක්‌ කළේ ය. කෘමි නාශකවල තිබූ ආසනික්‌ සහල් ඔස්‌සේ ගමන් කර මුළු රට ම රෝගී කිරීමේ අවදානමක්‌ මතු ව ඇත. 

මේ වන විට රජරට ප්‍රදේශයේ වැවෙන අනෙකුත් පැළෑටි ද අපි පර්යේෂණයට බඳුන් කරමින් සිටින්නෙමු. පිල වැනි සුලබව දැකගත හැකි පැළෑටියක මුල්, කඳ සහ කොළවල පවා ආසනික්‌ ඇති බව මේ වන විට පෙනී ගොස්‌ ඇත. එම ප්‍රදේශවල වගා කළ එළවළු, පලතුරු සහ සත්ත්ව නිෂ්පාදන පර්යේෂණයට බඳුන් කෙරෙමින් පවතින අතර යම් හෙයකින් ඒවායේ ද ආසනික්‌ හමු වුව හොත් පැනනඟින තත්ත්වය කුමක්‌ විය හැකි ද?

මේ හමුවේ අප කළ යුත්තේ බත් කෑම අත්හැරීම ද? බත් කෑම අත්හැර ඊටත් වඩා රෞද්‍ර වූ පාන් පිටි කරා ගමන් කිරීම ද? නැත. කිසිසේත් ම නැත. අප කළ යුත්තේ ආසනික්‌ අඩංගු මේ කෘමි නාශක, වල් නාශක, භාවිතය අත්හැරීමයි. අපට උරුම අපේ ගොවිතැන වෙත ගමන් කිරීමයි. පළිබෝධ නාශක නොමැති ව වගා කළ නොහැකි වී ප්‍රභේද වෙනුවට පෝෂණයෙන් සපිරි අපේ රටට, පසට, ඇඟට ගැලපෙන අපේ වී වර්ග කරා නැවත ගමන් කිරීමයි. එය කළ හැකි කටයුත්තක්‌ දැයි කෙනකු ප්‍රශ්න කළ හැකි ය. 

ඒ සඳහා පිළිතුර මේ වන විටත් කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයයේ විද්‍යා පීඨයෙන් ලබා දී ඇත. පීඨාධිපති නලින් ද සිල්වා මහාචාර්යතුමා ගේ මැදිහත් වීමෙන් ආචාර්යවරුන් සහ සිසු සිසුවියන් එක්‌ ව දැන් කන්න තුනක්‌ "ධාර්මික හෙළ ගොවිතැන" සිදු කර සාර්ථක ප්‍රතිඵල පෙන්වා ඇත. යටපත් ව ගිය අතුරුදන් වී යයි සැලකුණු අප සතු ව තිබූ තාක්‍ෂණික ක්‍රමවේද, වගා උපක්‍රම නැවත මතු කරගෙන එහි සාර්ථකත්වය ලබා ගැනීමට ඔවුනට හැකි වී ඇත. ඉදිරි කාලයේ දී ධාර්මික හෙළ ගොවිතැනට ඔවුන් මුළු රටට ම මඟපෙන්වනු ඇත.



පර්යේෂකයන් කණ්‌ඩායම

මහාචාර්ය නලින් ද සිල්වා - විද්‍යා පීඨාධිපති, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයය.
මහාචාර්ය ප්‍රියානි පරණගම - රසායන විද්‍යා අංශ ප්‍රධානී, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයය.
මහාචාර්ය මාලා අමරසිංහ - උද්භිද විද්‍යා අංශ ප්‍රධානී, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයය.
ආචාර්ය කිත්සිරි සේනානායක - ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය, කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයය.
වෛද්‍ය චන්න ජයසුමන - වෛද්‍ය පීඨය, රජරට විශ්වවිද්‍යාලයය
වෛද්‍ය කේ. දහනායක - විශේෂඥ අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරී, කරාපිටිය ශික්‌ෂණ රෝහල.
වෛද්‍ය චින්තක විඡේවර්ධන - ස්‌ථාන භාර වෛද්‍ය නිලධාරී, පදවි ශ්‍රීපුර රෝහල.
වෛද්‍ය පණ්‌ඩුක මහමිතව - වෛද්‍ය පීඨය, රජරට විශ්වවිද්‍යාලය.
වෛද්‍ය ලක්‌ෂිත රාජකරුණා - වෛද්‍ය පීඨය, රජරට විශ්වවිද්‍යාලය.
වෛද්‍ය ධනංජය සමරසිංහ - කරවනැල්ල මූලික රෝහල. 


විමසුම
රජරට විශ්වවිද්‍යාලයයේ 
වෛද්‍ය පීඨයේ කථිකාචාර්ය 
වෛද්‍ය චන්න සුදත් ජයසුමන 
 

Arsenic Poisoning



Research 

  
 Systematic epidemiological research investigating the Chronic Kidney Disease (CKD) of Uncertain Etiology (CKD of UE) prevalent in the North Central region of the country, was commenced in year 2000 by a group of researchers from the Faculties of Medicine and Science of University of Peradeniya and the Renal Care Unit of Teaching Hospital, Kandy.
  
 
  
  
 
Study Areas
  
 
The populations that were screened were as follows:
 
Central Province ( Year 2002)
253
North Central Province - Medawachchiya (Year 2003)
4107
Uva Province - Girandurukotte (Year 2006)
1345
Eastern Province (Year 2008)
3232
  
 The research team has already covered several areas in the Eastern province (Ampara District) to find out the prevalence of CKD in the area and hopes to extend their activities in several other regions (Southern Province ,Uva Province, North Western Province, Western province) of Sri Lanka in the near future.
  
 
 
  
  
 
Prevalence of CKD: (As per persistent proteinuria) – Over 18 years of age
 
Central Province (2002)
3.16 %
North Central Province - Medawachchiya (2003)
3.77 %
Uva Province - Girandurukotte (2006)
4.28 %
(Below 18 years of age)
1.77 %
Eastern Province (2008)
2.2 %
  
  
 
Patient Characteristics
  
 
The disease progresses slowly and majority of patients do not have any symptoms until they are in the late stages of the disease. At the last stages of the disease the quality of life of the patients become very poor and the mortality rate is almost 100% if they are unable to find a suitable donor in time for a kidney transplant. Almost all patients are within the age group of 30 – 60 years, with a male preponderance and the majority being paddy farmers.
  
  
 Patient Care
  
 
 
  
 
Currently routine special renal care clinics are held at
(Number of patients currently being followed up)
General Hospital Anuradhapura
1500
District Hospital Medawachchiya
2500
District Hospital Girandurukotte
1250
District Hospital Padaviya
1000
District Hospital Medirigiriya
600
Base Hospital Polonnaruwa
800
  
 
  
 
The patient care includes clinical, laboratory care and drug management. Laboratory investigations are carried out routinely to monitor the disease progression and to intervene with appropriate medications, by way of conducting routine follow up clinics.
 

Comments